ਕਿਸਾਨ...

ਗੀਤ

ਆਖਦੇ ਸੀ ਕਦੇ ‘ਅੰਨਦਾਤਾ ਦੇਸ ਦਾ’

ਹਰ ਪਾਸੇ ਗ਼ਲਬਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਏਸ ਦਾ

ਹੁਣ ਹੋਇਆ ਬੈਠੈ ‘ਹਲ਼ਕਾਨ’ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਮਨ-ਮੋਹਣੇ ਹਰੇ ਖ਼ਾਬਾਂ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਾ

ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਖਾਦਾਂ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਾ

ਹੋ ਗਿਐ ਹੈਰਾਨ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਕੱਕਰਾਂ ਦਾ ਝੰਬਿਆ ਹਾੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿੰਨ੍ਹਿਆ

ਕਰਜ਼ੇ ਚ ਪੋਟਾ ਪੋਟਾ ਪਿਆ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ

ਆ ਗਈ ਕੁੜਿੱਕੀ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ......

ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਰੀਸੇ ਇਹਨੇ ਚੁੱਕ ਅੱਡੀਆਂ

ਲੈ ਲਏ ਟਰੈਕਟਰ ਨਾਲ਼ੇ ਗੱਡੀਆਂ

ਹੁੰਦਾ ਨਈਓਂ ਹੁਣ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਮੂੰਹੀਂ ਲੜ ਗਈ

ਪੈਲ਼ੀ ਲਾਲ ਵਹੀਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹ ਗਈ

ਰੋਲ਼ਤੇ ਏਜੰਟਾਂ ਅਰਮਾਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਰੋਕੋ ਇਹਨੂੰ ਰੋਕੋ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੇ ਪੈ ਗਿਆ

ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਮੁਕੌਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹੇ ਪੈ ਗਿਆ

ਬਚਿਆ ਨਾ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਝੂਠਿਆਂ ਦੀ ਗ਼ੋਲੀ ਅਖ਼ਬਾਰੇ ਝੂਠੀਏ

ਮਿਹਨਤਾਂ ਦੀ ਲੋਟੂ ਸਰਕਾਰੇ ਝੂਠੀਏ

ਤੇਰਾ ਜੀਭ-ਮਲ਼ਵਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀ ਕਰੇ

ਲੋਕੋ ਮੇਰੇ ਦੇਸ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਕੀ ਕਰੇ...

ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਗੀਤ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....
ਨੈਣ ਵੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੰਜਰ ਹੋ ਗਏ
ਤੁਪਕਾ ਨੀਰ ਨਾ ਆਏ...
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਇਹ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਸੇ ਮਾਏਂ
ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਿਰਾਸੇ ਮਾਏਂ
ਘੁੰਮਦੇ ਫੜ ਕੇ ਕਾਸੇ ਮਾਏਂ
ਖ਼ੈਰ ਨਾ ਕੋਈ ਪਾਏ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਪਾਉਂਦੇ ਵੈਣ ਸੁਭਾਂਤ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਰੋਂਦੇ ਬੈਠ ਇਕਾਂਤ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਮੰਗਦੇ ਬੂੰਦ ਸਵਾਂਤ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਕਿਹੜਾ ਲੱਭ ਲਿਆਏ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਰੱਤ ਜਿਗਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਾਏਂ
ਚੰਦਰੀ ਤੇਹ ਤੋਂ ਵਾਰੀ ਮਾਏਂ
ਕਰ ਤਦਬੀਰਾਂ ਹਾਰੀ ਮਾਏਂ
ਪਰ ਇਹ ਰਹੇ ਤਿਹਾਏ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਇੱਕ ਨਦੀ ਦੇ ਠੱਗੇ ਮਾਏਂ
ਦਰ ਦਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗੇ ਮਾਏਂ
ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਮਾਏਂ
ਤਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭਟਕਾਏ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....

ਲਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਟਿਲ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਤੇਹ ਬੁਝਣੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਗੀਤ ਅਤੇ ਗ਼ਾਫ਼ਿਲ ਨੀ ਮਾਏਂ
ਜੂਨ ਸਰਾਪੀ ਆਏ
ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਤਿਹਾਏ....